dag zes,

Eindelijk nog eens een volwaardig internet gevonden. En ook wat tijd om hier iets te schrijven.

Uit verre geheugen dan maar om te beginnen:
Tja na die val, ik weet nog niet of ik de helle val heb meegemaakt of enkel het laatste stuk, en de daar opvolgende repatriëring, om niet te zeggen opgave, 's morgens terug vol goede moed op de fiets  gestapt.
De stress van de wedstrijd, of toch het nummer op mijn stuur, was nu beter te relativeren. Eindelijk tijd om eens rond te kijken, de wortels, stenen, bruggetjes op het gemak te nemen. Een klappeke te doen met ene van Philadelphia. Ondertussen ook de stopwoorden leren kennen. Hey? How are you? Where you from? "Oh, Belgium, thats nice." is dan ook steevast het antwoord. En dikwijls komt daar nog achter "I 've been in Brussels" of "I have an aunt in Tienen, or how do you say it". Of Keulen, Aken, Luik, Parijs, als het maar Europa is.
Squamisch was de omgeving waar we nu in vertoefden, hier was er een klein voordeel voor ons, de tweede dag hadden we hier immers met "endless biking" in doorgebracht. Na een tijdje die steile helling omhoog, puntje van het zadel in het oog van het ... om er toch maar te geraken. Dan de heerlijke rollercoaster omlaag, over voor gevormde paden, waar de bochten mooi omhoog zijn aangelegd. Wat niet belet uit de bocht te vliegen maar met een flow, van links naar rechts glijden, geen scherpe bochten, je zelf met je bike laten vlieden naar beneden.
Het mooiste van deze afdaling mochten we niet doen, net voor het mooie stuk begon moesten we naar links, gedaan met afdalen, klimmen terug. Maar wel genieten van de omgeving, een breed pad afgeboord met mooie bloemen. Na een tijd klimmen en enkele bruggetjes over begon de suspense van de dag, eerst nog langzaam, en als maar sneller omlaag, omhoog, afremmen voor de top om er niet over te vliegen zodat je de bocht nog net kan nemen in de afdaling, afremmen in de bocht omhoog, oeps geen grond meer onder de wielen, toch nog goed gekomen, terug omlaag, omhoog, omlaag, bocht links, rechts; mijn vingers grijpen rond het stuur, 1 vingertje aan de remmen. Fun, inspannend, ontspannend, groofy, niet direct een weg omhoog te zien, jammer.

De laatste nacht in het tentje dan op naar Wistler.